Dat is nogal opmerkelijk. Uit een recente enquête van Plus Magazine onder bijna tweeduizend 50-plussers blijkt dat 91 procent regelmatig aan zelfbevrediging doet. Tegelijk zegt 52 procent dit nooit met de partner te bespreken.
Daar zit dus een merkwaardige paradox: vrijwel iedereen vindt het kennelijk normaal, zolang niemand het erover heeft.
Waarom eigenlijk?
Een deel van het taboe komt uit onze opvoeding.
Seks was vroeger iets voor achter een gesloten slaapkamerdeur. Laat staan dat je vertelde dat je het ook prima alleen kon. Bovendien associëren veel mensen soloseks nog steeds met iets wat vooral jonge, single mannen doen. Alsof je na je vijftigste je seksuele handen maar moet inleveren bij de receptie.
Ook binnen relaties kan het gevoelig liggen. Een partner kan zich afvragen: ben ik niet genoeg? Terwijl soloseks helemaal niet hoeft te betekenen dat je minder behoefte hebt aan je partner. Het kan simpelweg een andere vorm van seksualiteit zijn.
De oplossing lijkt verrassend eenvoudig: maak er geen probleem van voordat het een probleem is.
Je hoeft natuurlijk niet tijdens het ontbijt te melden dat je vannacht nog een persoonlijke vergadering hebt gehad.
Maar er ontspannen over kunnen praten, zonder schaamte of oordeel, lijkt me anno 2026 toch een heel aardige vorm van volwassen worden.
En mannen boven de vijftig hebben daar inmiddels ruim voldoende ervaring voor.
