We schrijven het jaar 1985 en met de Ford Sierra ‘van de zaak’ sturen we richting Spanje en Portugal. In augustus… Wisten wij veel. In die tijd deden we alles op de bonnefooi. Geen hotels geboekt, gewoon gaan en zien waar we uitkomen. Dat is natuurlijk vragen om moeilijkheden. In augustus is heel Spanje met vakantie en er was uiteraard geen enkele hotelkamer meer te krijgen. Bovendien liep ook toen al de temperatuur op tot boven de 40 graden, en dan waren we nog maar in het noorden van Spanje…
Ik weet nog goed dat we, even voorbij Bilbao, gewoon bij een hotelreceptie binnenliepen en om een kamer vroegen. De mensen begonnen alleen maar hard te lachen. Ja, er was nog iets vrij, een piepklein kamertje boven de keuken. We moesten die nacht ergens slapen en we hadden zeker geen zin om de geleende tent van mijn broer op te zetten. Te veel werk.
Op de bewuste kamer had de temperatuur inmiddels een hoogte van 50 graden bereikt, mede dankzij de ketels op het vuur in de keuken eronder.
Gelukkig was er wel een bad. Ik heb daar het grootste deel van de nacht doorgebracht…
De volgende dag kwamen we in een file van 34 kilometer terecht, richting de Portugese grens. Het was duidelijk, dit avontuur stopte hier en wel direct. Met gierende banden reden we terug naar Frankrijk waar we in de buurt van Bergerac nog een plek op een camping vonden. Probleem was wel dat we niet precies wisten hoe de tent moest worden opgebouwd. Bovendien bleek de grond zo hard als beton te zijn door de maandenlange droogte. We sloegen alle haringen krom. Gadegeslagen door een Engels echtpaar dat nippend aan de sherry er eens goed voor was gaan zitten, wisten we de binnentent over de buitentent te krijgen… Op zich heel knap natuurlijk, maar niet erg praktisch. Na een uur tobben hielpen de Britten ons uit de nood en stond de tent redelijk overeind.
We hadden geen zin om nog op pad te gaan en besloten een pizza te eten in de kantine van de camping. U voelt hem al aankomen. Net na middernacht stak een enorme storm op met flinke slagregens. De provisorisch opgebouwde tent stortte half in, wij moesten beiden halsoverkop naar de wc vanwege de slechte pizza en tot overmaat van ramp bleken de luchtbedden lek. Bij het ochtendgloren leek de camping een oorlogsgebied en onze tent lag als een leeggelopen ballon in de modder. Met onze slaperige kopjes hebben we de tent met stokken en al in een keer achterin de Ford gekieperd en in een ruk naar huis gereden. Mijn broer was niet blij toen ik de tent kwam retourneren…
Het is voor ons bij deze ene keer kamperen gebleven.
Beeld: Youtube
