Nederland is kampioen samengestelde gezinnen. Door het grote aantal scheidingen groeien naar schatting ruim een half miljoen minderjarigen op in een samengesteld gezin. Tel daar alle volwassen stiefkinderen bij op en je kunt gerust stellen dat miljoenen Nederlanders een stiefvader, stiefmoeder, stiefbroer of stiefzus hebben. De traditionele familie is allang niet meer de norm.
Voor mannen boven de vijftig is de kans groot dat ze op een dag ineens niet alleen partner zijn, maar ook stiefvader. Dat klinkt gezellig, totdat je ontdekt dat liefde niet automatisch wordt geërfd. De grootste valkuil? Denken dat je meteen vader bent. Een stiefkind zit meestal helemaal niet te wachten op een nieuwe opvoeder. Het heeft vaak al een vader. Wat het wél zoekt, is iemand die betrouwbaar is. Iemand die niet meteen regels komt opleggen, maar eerst investeert in vertrouwen. Dat kost tijd. Soms maanden. Soms jaren.
Voor de stiefvader is dat best slikken. Je zet de vuilnis buiten, brengt de kinderen naar voetbal en betaalt ongemerkt mee aan de streamingdiensten, terwijl je nog steeds wordt voorgesteld als “de vriend van mijn moeder”. Wen er maar aan.
Humor helpt. Geduld ook.
Misschien moeten we af van het woord stief. Het klinkt alsof er iets half is, terwijl een samengesteld gezin juist heel compleet kan zijn. Alleen anders. De mooiste stiefvaders zijn vaak niet degenen die proberen de biologische vader te vervangen, maar mannen die gewoon zichzelf blijven. Ze luisteren, zijn er als het nodig is en beseffen dat respect niet ontstaat door autoriteit, maar door aanwezigheid.
Ik geef het je te doen, lijkt me een hele uitdaging. Ikzelf heb geen stief-verleden en kan er ook niet over oordelen. Wie dat wel kan is onze columnist en podcastmaker Peter Sterk, die niet alleen een stiefmoeder kreeg, maar zelf ook stiefvader is geworden. Zijn ervaringen op dit vlak bundelde hij in een grappig boekje met de titel Stief, hoe moeilijk kan ‘t zijn. 32 herkenbare verhalen – althans wie ook een stiefie is – roddels en tips voor bonusmoeders, cadeaukinderen, plusvaders, interim papa’s en stiefheksen. Sterk beschrijft soms hilarisch in welke situaties hij terecht komt en hoe hij zich daar als stiefzoon en stiefvader weer uit weet te redden. Want hoe ga je om met een nieuwe familie? Is het wel familie? Wat pik je wel als stiefvader en wat zeker niet? Hoe stel je je op als de ‘ nieuwe’ vader? Kortom, het is laveren, compromissen sluiten, op je tong bijten, veel humor hebben en soms gewoon je mond houden. Dat laatste is sowieso vaak verstandig, zo blijkt. Want voor je het weet heb jij het weer ‘gedaan’. Maar niet te pessimistisch, aldus Sterk, soms is het gewoon goed en kan het zelfs gezellig worden. Het boekje is zeker een aanrader voor iedereen met iets van ‘stief’ in zijn familie.
Het boekje Stief, hoe moeilijk kan ‘t zijn van Peter Sterk is verschenen bij uitgeverij Snor.
Beeld (bovenaan artikel): imagebyFreepik
Beeld boek: uitgeverij Snor
